www.allekicz.pl

Resistance Fall of man jest jednym ze startowych tytułów na PS3. Gra została ciepło przyjęta jednak nie była wystarczająco dobra. Jak prezentuje się kontynuacja? Zdecydowanie lepiej.

Stary znajomy

Historia przedstawiona w Resistance 2 zaczyna się dokładnie od momentu kiedy zakończyła się poprzedniczka. Ledwo ocalały bohater gry, Nathan Hale zostaje zabrany do helikoptera. Helikopter zostaje zaatakowany przez robo kroczący, jak łatwo domyśleć się helikopter rozbija się nad Ameryką, a Nathan musi ponownie stanąć do walki.
W poprzedniczce fabuła była przedstawiana przez pokazywanie obrazków i niezbyt ciekawy komentarz. Tym razem fabuła jest opowiedziana pełnoprawnymi scenkami oraz dialogami. W grze znalazł się nowe postacie. Historia opowiadająca o przemianie Nathana może nie jest nazbyt emocjonująca, ale nie zabrakło dobrych momentów. Szczególnie podobało mi się zakończenie, zapewnia, że nie zawiedziecie się na nim.

Single and multi

Grę można podzielić na single i multi. Granie w single jest równie ciekawe jak gra przez internet. Ukończenie single player zajmuje ok. 12 godzin. Widać, że autorzy gra starali się przygotować intensywną rozgrywkę i całkiem dobrze się to udało. Lokacje po których przyjdzie nam grać są ciekawie zaprojektowane oraz nie są podobne do siebie. Z przyjemnością przechodziłem każdy rozdział gry. CheckPoint'ów jest cała masa co ułatwia całą grę aż do przesady oraz czyni ją bardziej przystępną dla osób które nie lubią powtarzać kilka razy tego samego poziomu w grze.
Do wyboru mamy 3 poziomy trudności, a po ukończeniu gry odblokowuje się kolejny jeszcze trudniejszy. Grę można ukończyć bez najmniejszego problemu nawet na Hardzie co moim zdanie jest sporym nie dociągnięciem. Przez poziomy prawie śmiga się zabijając wszystko co tylko stanie nam na drodze, a stanie nam na drodze sporo przeciwników.


Do boju

W grze przyjdzie zmierzyć się nam z stworzeniami o nazwie chimera. Najczęściej spotykamy podstawowo uzbrojone chimery w karabinki maszynowe które nie sprawiają większych problemów. Zdecydowanie sprawa nie jest taka prosta kiedy napotkamy na swojej drodze przeciwników uzbrojonych w broń której pociski przenikają dosłownie przez wszystko, kiedy my mamy tą broń to zdecydowanie przeciwnicy powinni bać się nas. Trudno jest pokonać większych przeciwników. Na niektórych wystarczy jeden celny strzał w głowę, a z innymi trzeba jż bardziej pomęczyć się. Oczywiście nie mogło zabraknąć tytanów, są to duże potwory które potrafią znieść sporo zanim łaskawie wybuchną. Należy celować im w górną cześć pleców aby zaoszczędzić amunicję.
Oczywiście nie mogło zabraknąć starć z bossami. Walki z bossami są zdecydowanie najciekawszymi monnetami w grze. Bossów jest całkiem sporo. Między innymi znajdziemy duże chimery przypominające dinozaury, roboty którym należy zniszczyć pancerz ochronny. Zdecydowanie najlepiej zrealizowano starcie na potworem którego zapewne znacie z trailerów, oczywiście mowa o Leviathan'ie. Nie jest on trudnym przeciwnikiem jednak momenty kiedy rzuca Nathanem po Chicago są nie zapomniane. Niestety ta walka jest bardzo krótka. Zdecydowanie warto wspomnieć o walce z Krakenem. Nathan stoi na betonowej płycie która znajduje się na wodzie. Kraken stara się dopaść Nathana ze wszystkich stron. Kiedy Kraken atakuje Nathana płyta bardzo mocno buja się po wodzie jednak Nathan nie może spaść z niej co jest dużym ułatwieniem.
Resistance 2 jest FPS'em więc nic dziwnego, że w grze nie zabrakło broni palnej. W Resistance 2 jest mniej broni niż w poprzedniej odsłonie gry i w dodatku kilka z nich znamy już, jednak bronie przedstawione w drugiej części Resistance są zdecydowanie ciekawsze. Tradycyjnie w grze znajdziemy bronie z obozu ludzi oraz z obozu chimer. Każda broń ma 2 tryby, podstawowy oraz alternatywny. W grze nie zabrakło karabinku z obozu ludzi. Jego działanie jest identyczne jak w poprzedniej części, karabinek ma zamontowaną wyrzutnie granatów która szczególnie przydaje na grupki chimer. Bullseye należy do chimer. W podstawowym trybie wystrzeliwuje świecące pociski, w alternatywnym trybie wystrzeliwuje świecącą kulkę która przykleja się do przeciwników i naprowadza kule ze strzału podstawowego do celu. W późniejszym etapie gry znajdziecie ukoszoną wersję Bullseye. Magnum jest pierwszą bronią jaką przyjdzie nam użyć. Magnum bardzo dobrze sprawdza się na średnim dystansie. Na ogół jeden celny strzał z Magnum wystarczy aby posłać na tamten świat słabsze chimery. Nie mogło zabraknąć Laark czyli wyrzutni rakiet, działanie ma takie same jak w poprzedniej odsłonie, najlepiej używać wyrzutnię na większych przeciwników oraz na bossów. Marksman sprawdza się dobrze na zwykłych przeciwników co nie oznacza, że jest bezużyteczna w starciach z większymi przeciwnikami. Marksman strzela krótkimi seriami, często jedna seria wystarcza aby zabić chimerę. Amunicja szybko kończy się dlatego radzę dobrze celować. Broń ma zamontowaną lunetkę dzięki której można oddawać precyzyjne strzały. Do arsenały Nathana dochodzą jeszcze granaty, hedgehog są znane z "jedynki". Nowym granatem jest spider, w miejscu gdzie zostanie rzucony robi pajęczynę która atakuje chimery ogniem. Oczywiście to nie cały arsenał jaki znajdziecie w grze jednak wolę nie odbierać wam przyjemności z poznawania wszystkich giwer samemu.

Jak się gra?

No właśnie nasówa się pytanie jak się w to gra. Gra się bardzo przyjemnie jednak szkoda, że nie wybornie. Gra stara się być intensywna, udaje się całkiem nieźle jednak nie do końca udało się osiągnąć zamierzony cel. Niektóre momenty przynoszą na myśl Call of Duty 4, misja w której trzeba uciec z zniszczonego statku powietrznego przypomina epilog z Call of Duty 4, wręcz można pomyśleć, że starano się skopiować go. Nie wyszło źle jednak w Call of Duty 4 wyszło lepiej. Jak już wspominałem bardzo dobrze wykonano walki z bossami. Już od samego początku przyjdzie wam się zmierzyć z wielkim robotem kroczącym, niestety robot nie wiele może zrobić Nathanowi. Lokacje zostały dobrze pozmyślane i nie dłużą się tak jak w poprzedniczce w zamian ucierpiał czas grania w grę. Za pierwszym podejściem na hardzie grę ukończyłem w nieco ponad 12 godzin. Poziom trudności też pozostawia wiele do życzenia. Poziom trudności Hard nie jest żadnym wyzwaniem dla wprawionego gracza, oczywiście po ukończeniu gry odblokowuje się trudniejszy poziom trudności jednak wydaje się on zupełnie nie trafiony. Co do stycznej inteligencji przeciwników to można mieć mieszane uczucia. Z jednej stron chimery radzą se całkiem dobrze jednak osoby które bardziej zainteresują się tematem wykryją, że wiele im brakuje do bycia inteligentnymi. Chimery nie robią odpowiednich uników (jeżeli w ogóle robią), najczęściej stoją w miejscu i strzelają do Nathana lub biegną w jego stronie. Jedynie problem można mieć z przeciwnikami którzy używają tarczy przez która kule nie przebiją się, wtedy należy czekać na moment kiedy potwór odsłoni się i najlepiej celować w głowę jednak należy przygotować się na atak potwora który celuje do głównego bohatera. Bossowie w sumie też nie należą do najtrudniejszych, nawet z ostatnim bossem poradzicie sobie góra za drugim podejściem jeżeli nie za pierwszym. Wszystko ułatwia dodatkowo zdrowie które regeneruje się do pełna, a nie jak w pierwszej części tylko do wyznaczonego miejsca na pasku.
Sterowanie zostało dobrze pomyślane. L2 to kucnięcie, przytrzymując przycisk Nathan zacznie biec sprintem. Tradycyjnie R1 to strzał podstawowy. Na krzyżaku można wybrać granat którym chcemy rzucić. Ostatnio Dead Space pokazało nam jak ważną rolę pełni dobrze wykonany interfejs. W Resistance 2 został on wykonany poprawnie nie wprowadzając nic nowego jednak muszę przyznać, że na początku nie mogłem się odnaleźć.

Multiplayer

Sporo mówiło się o grze online w Resistance 2. Jest lepiej niż w Call of Duty 4. Perełką jest tryb Cooperative mode. Na danej mapie mamy do wykonania z kumplami zadanie. Zadania są tradycyjnie proste i przyjemne. Na ogół należy zabić danego przeciwnika który wytrzymuje zdecydowanie więcej niż normalnie przeciwnicy lub wcisnąć dany przycisk. Czasami zdarza się potrzeba wciśnięcia 2 przycisków w jednym czasie, oczywiście jeden gracza nie da rady tego zrobić więc należy czekać aż ktoś inny wciśnie drugi przycisk. Do tego dochodzi jeszcze jako osobne zadanie samozniszczenie czegoś w rodzaju generatora.
Oczywiście nie obeszło się bez standardowych trybów takich jak deathmatch jednak nie przetestowałem tych trybów. Online może grać aż do 60 osób. Jeżeli nie macie podłączonej konsolki do internetu to radzę się dobrze zastanowić nad zakupem gry gdyż gra wiele traci bez multiplayera.

O wyglądzie i nie tylko

W pierwszych zapowiedziach sporo mówiono o grafice w Resistance 2. Co w sumie wyszło? Jest ładnie, ale do zachwytu daleka droga. Tekstury są ładne co nie oznacza, że wszystko wykonano idealnie, niektóre przedmioty wyglądają po prostu brzydko. Najczęściej widać niedociągnięcia graniczne na rzeczach które są osadzone w koncie. Na szczęście wiele takich niedociągnięć nie znalazłem. Dźwięk stoi na dość wysokim poziomie. Odgłosy jakie wydają potwory brzmią przekonująco. Dźwięk broni brzmi tak jak powinno być. Muzyki mogło być więcej jednak nie przesadzało mi to podczas grania.
Czy Resistance 2 spełnia wszystkie pokładane w nim nadzieje? Niestety moich wszystkich oczekiwać nie spełnił. Najbardziej zawiodłem się na długości gry oraz na poziomie trudności. Na szczęście to co Resistance 2 brakuje w singlu to nadrabia w mutli. Warto sprawdzić grę choćby ze względu na walki z bossami, zróżnicowane bronie i świetne zakończenie. Osoby które szukały w tym tytule szybkiej i dynamicznej akcji, wysokiego poziomu trudności zawiodą się. Mamy nadzieję, że powstanie Resistance 3 który naprawi wszystkie błędy "dwójki" i będzie rewolucją.



GRAFIKA- 8
DŹWIĘK- 8
GAMEPLAY- 8.5
MIÓD- 8

« poprzednia		następna »